Η χορτιώτικη εκδοχή στο ποίημα “IF” (=αν) του Κίπλινγκ

Αγαπητέ συγχωριανέ,
Είμαστε γιομάτοι από χαρά, για την υποδοχή που έκαμε η αφεντιά σου στο πρώτο φύλλο τ’ς εφημερίδας. Όχι μοναχά δεν είδαμε κανέναν μουσκλωμένο*, όταν την εμεράζαμε, αλλά συνέβηκε το αντίθετο. Μερικοί μάλιστα μας χαλεύανε κι άλλα αντίτυπα, για να τα δώκουνε στους συγγενήδες τους.

Μνήμες Φθινοπώρου: Η σπορά

Του ΓΙΑΝΝΗ Γ. ΧΟΡΤΗ
Στη συνείδηση των χωριανών το Φθινόπωρο δεν συνδέεται μόνο με τον τρύγο αλλά και με τη σπορά. Για τα παιδιά συνδέεται και με την καμπάνα τ’ Αη Γιαννιού, γιατί άρχιζε το σχολείο.Ο κάθε χωριανός έπρεπε να τρυγήσει, να κάμει το κρασί του, να οργώσει και να σπείρει τα χωραφάκια του, που ήτανε πολλά και διεσπαρμένα

Οι εκκλησίες του χωριού

Του ΑΓΓΕΛΟΥ Γ. ΧΟΡΤΗ
Στα ακραία σημεία του οικισμένου χώρου του χωριού μας υψώνονται οι εκκλησίες μας, βιγλάτορες και φύλακες των κατοίκων του, καταφυγή και παραμυθία στις θλίψεις και τις δοκιμασίες του βίου. Στα ανατολικά η Αγία Αικατερίνη εποπτεύει από ψηλά και αγκαλιάζει, θαρρείς, από τη μια στην άλλη άκρη τα σπίτια και τους ανθρώπους.

Μακρινοί αντίλαλοι

Της ΛΟΥΛΑΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗ - ΣΑΚΕΛΛΑΡΙΟΥ
Με χαρά μας διαπιστώνουμε πως η έκδοση της εφημερίδας σε όσους από τους ξενιτεμένους συγχωριανούς μας μπορέσαμε να στείλουμε το πρώτο φύλλο τούς έδωσε χαρά, συγκίνηση και, κυρίως, τους προκάλεσε μεγάλη νοσταλγική διάθεση για την πατρίδα. Τους ευχαριστούμε για τα καλά τους λόγια.

Κουβεντιάζοντας με τη θεια Βασίλω

Μια «αντι- Προυστ» συνέντευξη στον Έκτορα Γ. Χόρτη
Η 90χρονη θεια Βασίλω Βουκελάτου είναι ένα ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του χωριού μας. Κάθομαι δίπλα της στην αυλή, με φόντο το Μέγα βουνό και τη θάλασσα του Κομπλιού, που φαίνεται από δω ήρεμη και γαλήνια, όπως μειλίχια και προσηνής είναι κι η θεια Βασίλω,