Ποικίλα 14ου Φύλλου

Ωσεί όναρ
Του Σπύρου Κ. Χόρτη (Μανταγιάννη)

Ουρανέ, γιατί σωπαίνεις;
Αστέρια, γιατί δεν μιλάτε;

Κοινωνικά 14ου Φύλλου

Γάμοι - Γεννήσεις: 

Μηδέν εις το πηλίκον

Το δημοτικό μας τραγούδι με την καθάρια φωνή της Χορτιώτισσας (Μέρος 10ο)

Δια στόματος Βασιλικής Θ. Βουκελάτου

“αἰνότατε Κρονίδη ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες. ἄνδρα θνητὸν ἐόντα πάλαι πεπρωμένον αἴσῃ ἂψ ἐθέλεις θανάτοιο δυσηχέος ἐξαναλῦσαι; …”, Ομήρου Ιλιάδα, Π, 440-442  [= Ποιο λόγο τώρα επρόφερες, ω φοβερέ Κρονίδη! Άνδρα θνητό που απ’ αρχής τον έχει δεσ’ η μοίρα απ’ τα δεσμά του άχαρου θανάτου θ’ απολύσεις; …» .

Το Δηµοτικό Σχολείο Χορτάτων

Του ΣΠΥΡΟΥ Ν. ΒΟΥΚΕΛΑΤΟΥ
Το Δημοτικό Σχολείο Χορτάτων, που σήμερα βρίσκεται ερμητικά κλειστό και αραχνιασμένο από το 1988, λόγω έλλειψης μαθητών, έχει τη δική του ιστορία. Απ’ τα θρανία του πέρασαν γενιές και γενιές Χορτιωτών.

Χειµώνας στα Χορτάτα

Του ΑΓΓΕΛΟΥ Γ. ΧΟΡΤΗ
Ήταν, θυμάμαι, παραμονές της Αγίας Αικατερίνης, πολιούχου του χωριού μας, τη δεκαετία του 1950. Οι γλυκές φθινοπωρινές μέρες είχαν πια περάσει, ο καιρός είχε «βαρύνει» και ο βοριάς είχε αρχίσει να εγκαθιστά το «βασίλειό» του στις πλαγιές των Σταυρωτών, όπου βρίσκεται σκαρφαλωμένο το μικρό μας χωριό.